“Dadacılık, sanatçının insanların içindeki , kendisini de huzur içinde uyumaktan alıkoyan huzursuzluğu uyandırmasına yardımcı olan bir stratejidir. Sanatçı insanların ivedilik ve canlılık duygularının yokluğunu dışsal dürtülerle telafi ederek onları sarsar ve yeni bir hayata hazırlar.”

Udo Rukser, Dada Yıllığı 1920

Dadaizm bir sanat akımı olmaktan çok fazlasıdır.
Bir düşünce sistemidir.
Sistemsizliktir.
Düzenlidir.
Düzensizdir.
Sizi alaşağı eder.
Sizi över.
Uykularınızı kaçırırken uyumanızı ister.
Belirli bir taktiği yoktur.
“Dada size karşı sizin kendi düşünme biçiminizi kullanarak savaşır. Eğer biz sizleri bütün güzellik , sevgi , gerçeklik ve adalet dinlerinin öğrettiklerine inanmanın inanmamaktan çok daha yararlı olduğunu iddia etmeye zorluyorsak , bunu kendi seçtiğimiz alanda , yani kuşku alanında , bizimle karşılaşmayı kabul ederek DADA’ ya bütünüyle bağlı olmaktan korkmadığımız için yapıyoruz.”

Andre Breton “İki dada Bildirisi”

“….yaratıkların arasından güçsüzlerin dansı olan mantığın ortadan kaldırılması Dada’dır, her hiyerarşinin uşaklarımız tarafından , değerler için kurulan her toplumsal denklemin ortadan kaldırılması Dada’dır , arkeolojinin ortadan kaldırılması Dada’dır ,yalvaçların ortadan kaldırılması Dada’dır ,geleceğin ortadan kaldırılması Dada’dır, doğallığın dolaysız ürünü olan her tanrıdaki tartışmasız mutlak inanç Dada’dır”

Tristan Tzara “Dada Manifestoları”


Dadaizm insanları düşünür. Sanat ve sanatçı diye tanımlanan her şeyin karşısındadır. En ümitsiz anda -savaşın ortasında- kendini var etmiş bir düşüncedir. Ve bu düşüncenin kaynağında , sert görünen kabuğunun içinde kırılgan bir sevgi yatar. Dadaizm “Cabaret Voltaire” de balalayka danslarıyla, soytarılarla ve herkese bir şişe düşecek kadar porto şarabı alındıktan sonra kalan 22 centle , “Cabaret Voltaire”in açılacağını haber alan Picasso nun aynı gün Zürih’e yolladığı tabloların arasında 5 şubat 1916 yılında bir grup sanatçı ve düşünür tarafından savaşın kirli yüzüne karşı başlatılan bir akımdır.

Huelsenbeck yıllar sonra şöyle diyecekti: , kabare , bir protesto olmanın yanı sıra aynı zamanda bir panikti de: Sanatçıların dile getirmek istedikleri bir şeyi hiçbir şekilde dile getiremeyeceklerini, onlar bile dile getiremiyorlarsa hiç kimsenin dile getirmeye muvaffak olamayacağını fark etmekten doğan bir panik.”

SANAT ÖLDÜ ! YAŞASIN SANAT !